Kore kültürü
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Kore, Dünya’da devam eden en eski uygarlık lardan biri olup, 5.000 yılın üzerinde bir tarihe sahiptir. Arkeolojik kanıtlar Kore yarım adasına 500.000 yıl önce yerleşimin olduğunu ileri sürmektedir. Günümüzdeki Kuzey ve Güney politika ayrılığı Modern Kore kültürlerinde ayrılığa neden oldu. Buna rağmen “Kore kültür” geleneği tarihsel olarak iki devlette ortakdır. Kore ve Çin arasındaki tarihsel bağlar Çinden geniş bir şekilde etkilenirken, Kore kendine özgü kültürü geliştirdi ve diğer kültürleri etkiledi (Japonya gibi).
Dancheong, Gyeongbok Sarayı binasında süslü boyamalar Geleneksel sanatlar
Müzik
Kullanılan enstrumanlardan ayrı olarak, geleneksel Kore müziği o anda uydurma (doğaçlama) ve ölçüler arası kesilme eksikliği olarak karakterize edilir. Bir pansori performansı bir tek şarkıcı performansının devamı süresince sekiz saat üzerinde sürebilir. Farklı hızlardan ters düşmeden ayrı olarak Batı müziğiyle ortakdır. Çoğu geleneksel Kore müziği en yavaş ölçüyle başlar ve daha sonra devam eden performans olarak hızlanır. Kore oda müziği, jeongak olarak adlandırılır, kültürlü üst sınıf ile yakın ilgilidir ve kuvvetli bir entelektüel öneme sahiptir. Jeongak, çok yavaş adımda üç saniye süresinde tek vuruş ile çalınır. Bu ağır tempo aslında Korelilerin nefes almaya verdikleri önemden ve bakış açılarından kaynaklanır. Oysaki batı müziği kalp atışları üzerine kurulmuştur, kalp atışı gibi canlı, enerjik ve dinamiktir. Kore oda müziği nefes alış ritimlerine dayanır, uzun bir nefesin özelliklerini taşır, huzurlu, oturmuş ve düşüncelidir.
Pansori
Pungmul Jeongak’ın tonu yumuşak ve sakindir, çünkü geleneksel enstrumanlar metal olmayan malzemelerden yapılır. Yaylı enstrumanlar telden ziyade ipekden yapılma yaylara sahiptir. Hemen hemen bütün üflemeli enstrumanlar bambudan yapılmadır. Pungmul Kore folk müziğidir ve anlam ve duygu ile doludur. Bu tür geleneksel müzikler genel halkın yaşamıyla yakından ilgilidir. Geleneksel Kore müzik enstrumanları nefesli sazlar içinde yaylı ve perküsyon tipleri olarak bölünebilir. Yaylı enstrumanlar piri (silindirik obua), taepyeongso (metal-zilli shawm), daegeumsaenghwang (ağız orgu) ve hun (ocarina) içerir. Geleneksel telli çalgı enstrumanları zitherler gayageum, geomungo gibi, ve ajaeng, ve haegeum, iki telli kemanı içerir. Kullanılan çok sayıdaki geleneksel perküsyon enstrumanları kkwaenggwari (elle tutmalı gong), jing (asılı gong), buk (varil davul), janggu, (kum saati davulu), bak (clapper) ve pyeonjong (zil çanlar veya taş çanlar), eo (kaplan formunda çalgı) gibi ve chuk (tahta kutu) içerir.
Dans
Müzik olarak, oda dansları ve folk dansları arasında bir ayırma vardır. Ortak oda dansları jeongjaemu olup şölenlerde uygulanır ve ilmu Konfiçyüs dini ayinlerde uygulanır. Jeongjaemu, doğal (hyangak jeongjae) dansları ve Çin’den ithal edilen (dangak jeongjae) olarak ikiye ayrılır. Ilmu sivil dans (munmu) ve askeri dans (mumu) olarak ikiye ayrılır. Dini danslar shamanistic deki bütün ayin leri (gut) performansları içerir. Dünyevi dans iki grup dansı ve bireysel performansları içerir. Oda danslarının geleneksel kareografisi pek çok çağdaş yapımlarda yansıtılır.
Jinju geommu Ressamlık
Kore yarım adasında bulunan en eski resimler tarih öncesi zamanların petroglyph larıdır. Çin’den Budizmin gelişi ile, farklı teknikler ortaya çıkarıldı. Bu teknikler kendilerine ana akım teknikleri olarak kolaylıkla yerleşti, fakat yerli teknikler hala hayattaydı. Gerçekçi manzaralar, çiçekler ve özellikle kuşların popüler olduğu konular üzerine doğru bir eğilim vardı. Mürekkep, en çok kullanılan ortak malzemeydi ve resimler dut kağıdı veya ipek ipek üzerine yapıldı.
18nci yüzyılda yerli teknikler geliştirildi, özellikle güzel yazı yazmada ve mühür oymacılığında.
Sanatlar, Kuzey Kore’deki realizm ve geleneğin ikisinden etkilendi. Örnek olarak, Han’ın yakın-fotoğraflarla ilgili "Demir işlerinde Dinlenme Zamanı" sıcaktan bunaltan bir dökümhanede adeleli insanların ter damlattığını ve teneke bardaklardan su içtiğini gösterir. Erkek evlat’ın "Kumgang Dağı’nın Chonnyo Zirvesi" sisler ile örtülmüş çok yüksek kayalıkların klasik bir Kore manzarasıdır. (kaynak : "The New York Times", Kızkardeşler Duk Soon Fwhang ve Chung Soon Fwang O'Dwyer 1950lerin sonlarında açıkça politikal demeçlerden sakınmak için Birleşik Devletler uçtular ve görünüşte tehlikesiz tabii konuları çiçekler, kuşlar, otlaklar, böcekler, dağlar—zorlu ve çatışmanın duygu yüklü bölgeleri gibi yaparlar.
![200px Hyewon Danopungjeong - Güney Kore ve Güney Kore Tarihi 200px Hyewon Danopungjeong](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/86/Hyewon-Dano.pungjeong.jpg/200px-Hyewon-Dano.pungjeong.jpg)
Dano gününde bir sahne
El sanatları
Kore’de üretilen el sanatlarının değişmez bir düzeni vardır. El sanatlarının çoğu özellikle günlük kullanım için yaratılır, estetikden ziyade pratik kullanıma öncelik verir. Geleneksel olarak, metal, ağaç, kumaş, lacquerware ve toprak gibi ana malzemeler kullanılır, fakat daha sonra cam, deri veya kâğıt seyrek olarak kullanılır. Kırmızı ve siyah renkli çömlek gibi antik el sanatları, Sarı Nehir boyunca Çin kültürü çömleğiyle benzerliklere ortakdır. Bronz Çağı buluntusu bir azizin kemikleri, gerçi, özellik belirten ve daha çok özenilmiş kusursuzdur.
Pek çok çağdaş ve kusursuz el sanatlarından birinci kalite taçlar, desenli çömlek, çanaklar veya ziynetler kazılıp çıkarılmıştır. Goryeo dönemi süresinde, bronz kullanımı ilerlemiştir. Pirinç, ki üçte bir çinko lu bakır özellikle popüler bir malzemedir. Hanedan, bununla beraber, caledon eşye kullanımı ile ünlüdür. Joseon döneminde popüler el sanatları porselen yapımı ve mavi boya ile boyanıp süslenmesiydi. Oymacılık ayrıca o dönemde ileriydi. Bu durum mobilya parçalarından özellikle giysi dolabı, sandıklar, masalar veya çekmecelerin daha mükemmel yapımına önderlik etti.
![200px Korea Joseon Lacquer drawer 01 - Güney Kore ve Güney Kore Tarihi 200px Korea Joseon Lacquer drawer 01](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Korea-Joseon-Lacquer_drawer-01.jpg/200px-Korea-Joseon-Lacquer_drawer-01.jpg)
Vernik sedef kakmalı çekmece, Kore Ulusal Müzesi, Seoul
Seramik
Kore yarım adasında toprak kullanımı Neolitik Çağa tarihlenir. Kore Seramikleri tarihi uzundur ve geleneksel halkalar kullanımı ve kili çekiçleyip işleyerek ilk adak ve insan eliyle yapılan heykeli yaratmada geç gelişme sonrası her iki Kore çömleğini içerir. Üç Krallık döneminde Silla’da çömlekçilik ilerlemişti. Çömlek deoxidizing alev kullanılarak pişirildi ki bu kül rengi mavisi özelliğine dönüşmesine sebep oluyordu. Yüzey çeşitli geometrik desenlerle kabartıldı. Goryeo döneminde yeşim yeşil celadon eşya çok popüler hale geldi. 12nci yüzyılda çağdaş sedefleme yöntemleri bulundu, bunlar farklı renklerde daha çok komplike süslemeye izin veriyordu.
15ncci yüzyılda beyaz porselen popüler hale geldi. Kısa süre sonra celadon eşyayı soladı. Beyaz poselen yaygın şekilde boyanıyordu ve bakırla süsleniyordu. 16ncı yüzyılda Japonya’nın Kore istilası ile, pek çok çömlekçi Japonya’ya zorla alındı ve orada Japon seramiklerini etkilediler. Bugün pek çok Japon çömlekçisi onların sanatını kopya eder. Jeoson dönemi ortasında (geç 17nci yüzyıl) mavi ve beyaz porselen popüler hale gelir. Dizaynlar beyaz porselen üzerine kobalt mavisi ile boyanıyordu.19ncu yüzyılın sonuna doğru yarım ada üzerinde Japon egemenliğinin artmasıyla, porselen geleneği inişe geçti çünkü Japon çömlekçiliği gelişti ve onun Koreli emsalini gölgede bıraktı..
Yaşam tarzı Evler
Yerleşim yerleri geleneksel olarak geomancy kullanılarak seçilir. İnanılır ki her hangi bir topografik gruplaşma görülemez kötü (gi) veya iyi kuvvetleri meydana getirir. Olumsuz ve olumlu enerjiler (Yin ile Yang) denge içinde getirilmeli. Bir ev bir tepeye karşı inşa edilmeli ve yüzü güneyde olmalı ve mümkün olduğu kadar güneş ışığı almalı. Bu çevreye uydurma modern Kore’de hala tercih edilir. Geomancy ayrıca yapının biçimini, onun yüzünün yönünü ve inşa edildiği malzemeyi etkiler.
Geleneksel Kore evleri bir dahili ek bina içine (anchae) ve dıştaki ek binaya (sarangchae) inşa edilebilir. Bireysel düzen geniş bir şekilde çevreye ve ailenin zenginliğine dayanır. Oysa aristokratlar dış evi kabul için kullanıyordu, daha fakir halk sığırlarını dıştaki ek bina sarangchae da tututordu. Daha zengin bir aile, daha geniş bir eve. Buna rağmen, kral hariç her hangi bir ailenin 99 kan dan daha fazla bir ikametgaha sahip olması yasaklanmıştı. Bir kan geleneksel evlerde kullanılan iki sütün arası mesafadir. Dahili bina normal olarak bir oturma odası, bir mutfak ve bir ağaç döşemeli merkezi salonu içerir. Pek çok oda buna bağlanabilir. Daha fakir çiftçiler her hangi bir dış binaya sahip olmayacaktı. Kore’de zemin ısıtması (ondol) yüz yıllardır kullanılıyordu. Ana yapı malzemeleri ağaç, kil, tuğla , taş ve saman dı. Çünkü ağaç ve balçık yaygın olarak kullanılan malzemelerdi. Japonya’nın tüm şehri zorla kaçırması şato inşa ustalarının Japonya’nın en meşhur şatoları ve saraylarını yapması olarak bilinir, bir kanun ki Japon hükümeti bu olayı resmen itiraf etti ve özür diledi.
Bugün, buna rağmen insanlar apartmalarda ve daha modern evlerde yaşarlar.
![250px Korea Seoul Namsangol 02 - Güney Kore ve Güney Kore Tarihi 250px Korea Seoul Namsangol 02](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/Korea-Seoul-Namsangol-02.jpg/250px-Korea-Seoul-Namsangol-02.jpg)
Geleneksel ev,
hanok Bahçeler
Tapınak bahçeleri ve özel bahçelerin ilkeleri aynıdır. Onlar genellikle Çin bahçesine benzer ve kuvvetli şekilde Japon geleneğinden etkilenir. Birinci neden Doğu Asya’daki bahçacilik kuvvetli bir şekilde Taoizm’den etkilenir. Taoizm, dizayn ve detaylara büyük dikkat çekerek doğayı ve gizemi vurgular. İnsanların yaptığı malzeme ile dolu olan Japon ve Çin bahçelerinin aksine, geleneksel Kore bahçeleri suni olmaktan kaçınarak daha çok doğal ve yaradılıştaki gibi bir bahçe olmaya çalışır.
lotus havuzu Kore bahçesinde en önemli bir özelliktir. Eğer doğal bir ırmak varsa suyu hoşça seyretmek için yanına sıkça bir köşk yapılır. Geleneksel Kore bahçelerinde teraslı çiçek yatakları yaygın bir özelliktir. Poseokjeong alanı Silla döneminde Gyeongju yanına inşa edildi. Bu geleneksel Kore bahçelerinde suyun önemine dikkat çeker. Poseokjeong bahçeleri abalone-biçimli nehir yatağına önem verir. Sila krallığının son günleri süresinde, kralın misafirleri kanal boyunca oturacak ve şölen süresinde şarap kadehleri suyun yüzünde dururken çene çalacaktı.
Hyangwonjeong, Seoul,
Gyeongbokgung’da bir bahçe.
Giysi
Geleneksel giysi hanbok (한복, 韓服) olarak bilinir (DPRK’de joseonot olarak bilinir ) ve antik zamanlardan beri giyilir. Hanbok bir gömlek (jeogori) ve bir etek (baji) içerir. Geleneksel şapka gwanmo olarak adlandırılır ve özel anlamı bu giysi parçasına bağlanır. Bayan giysisinde Jeogari Hanbok’un üs tarafında olup, kısa, kavisli ve zarif desenlidir. Eteğin önünden dik olarak aşağı sarkan süs parçasına Otgoreum (Elbise kordonu) denir. Erkek giysisinde başda bir şapka (gat) vardır. Geleneksel ceket ve pantalonun üzerine özel durumlarda giyilen bir palto (Durumagi) vardır. Hanbok’un aşağı kısmına Baji denir. İnanışa göre beyaz renk saflık ve bekareti temsil ettiğinden ortak kıyafetler için seçilen renktir. Üst sınıfa mensup kişiler ise beyaz renk yanında kırmızı, mavi, siyah ve sarı renk giysiler de giyerlerdi.
Sosyal duruma göre, Koreliler eskiden sosyal sıralamanın önemli bir işareti yapmak için farklı elbise kullanıyorlardı. Etkileyici, fakat bazen hantal, ağır, sıkıntı verici, kostümler yönetici sınıf ve kraliyet ailesi tarafından giyiliyordu. Bu üst sınıflar ayrıca kendileri ile basit halk arasında bir mesafe bırakmak için mücevherat kullanıyordu. Kadınlar için bir geleneksel mücevherat parçası doğal perde elemanları biçiminde asılı olarak duran kıymetli taşlar olup ipek püskül bağlantılıydı.
Kış zamanlarında halk pamukla beslenmiş elbise giyerdi. Kürk ayrıca yaygındı.Çünkü basit halk normal olarak saf beyaz boyanmamış malzemeler giyerdi. Bu nedenle halk bazen beyaz-elbiseli halk olarak zikredilirdi. Hanbok onların amaçlarına göre sınıflandırılır: günlük elbiseler, törensel elbise ve özel elbiseler. Törensel elbiseler çocuğun ilk doğum günü (doljanchi), bir düğün veya bir cenazeyi içeren günlerde giyilir. Özel giysiler şamanlar ve memurlar için yapılır. Günümüzde, hanbok düğün, Ay takvimine göre yeni yılda ve Kore şükran gününde giyilir. Günlük olarak kullanılma özelliği kaybolmuştur.
Hwarot, gelin giysisi
Mutfak
Pirinç, Kore’nin yıl boyunca kullanılmak üzere stoklanan yiyeceğidir. Kore’de ana ürünler pirinç, arpa ve fasulye dir, fakat pel çok tamamlayıcı ürünler kullanılır. Balık ve diğer Su ürünleri ayrıca Kore’nin bir yarım ada olmasından dolayı çok önemlidir. Fermantasyon yemek tarifleri ayrıca yakın zamanlarda gelişti. Bunlar konserve balık ve konserve sebzeleri içerir. Bu tür yiyecekler, kış süresinde gerekli protein ve vitaminleri sağlar.
Birçok menü geliştirildi. Bunlar törensel yiyecekler ve ayinsel yiyecekler olarak ikiye bölünebilir. Törensel yiyecekler bir çocuk 100 üncü gününe ulaştığında, ilk doğum gününde, düğün törenlerinde ve altmışıncı doğum gününde kullanılır. Ayinsel yiyecekler cenaze törenlerinde, atalara ait törenlerde, şamanın sunusunda ve tapınak yiyeceği olarak kullanılır.
Tapınak yiyeceği ayrı bir karakteristiktir ki Kore mutfağı’nın yaygın olan beş kuvvetli tat unsuru olan--(Sarımsak, Yeşil soğan, yabani rocambole, Pırasave Zencefil) veEti kullanmaz. Törensel ve ayinsel durumlarda rice cakeler hayatsaldır. Yiyecek rengi ve yemek tarifi unsurları Yin ile Yang dengesi ile birbirine tutturulur. Bugün, surasang (geleneksel saray mutfağı) bütün nüfusta mevcuttur. Geçmişte sebze yemekleri önemliydi fakat et tüketimi arttı. Gelenksel yemekler ssambap, bulgogi, sinseollo, kimchi, bibimbap' ve gujeolpanı içerir.
Bibimbap Çay
Kore’de çayın tarihi 2000 yılının üzerine bir zamana dayanır. Çay, birçok tapınma tariflerinin bir parçasıydı ve umuluyordu ki güzel kokular göksel tanrılara ulaşacaktı. Çay Kore’ye Çin tarafından Budizm tanıtıldığında sokuldu ve daha sonra Kore’nin 3000 yıldan fazla bir zamandır sahip olduğu Kore çay töreninin yükselmesini sağladı.
Aslında çay törensel amaçlı veya geleneksel bitkisel ilaçın bir parçası olarak kullanılıyordu. Yeşil çay, Çin ve Japonya’da kullanılır, Kore’de yalnızca çay içmenin bir çeşidi olarak değildir. Çok sayıdaki çay meyve, yaprak, tohumdan yapılmadır ve kökler sevilir. Kore’de çayın tadları beşe ayrılır: tatlı, ekşi, tuzlu, acı ve sert.
Darye, Kore çay seremonisi